Afscheid nemen bestaat niet

Foto: witte duif tegen zwarte achtergrond (fotograaf: Cenz; licentie: CC BY-NC-SA 2.0)

“Afscheid nemen bestaat niet.” Bekende woorden? Voor veel mensen vast wel, want het is een bekend lied van Marco Borsato. Het begint zo:

Afscheid nemen bestaat niet
Ik ga wel weg maar verlaat je niet
Lief, je moet me geloven
Al doet het pijn…

Hemelvaartsdag is in de christelijke geloofstraditie van oudsher een dag van afscheid nemen. Omdat er stilgestaan wordt bij de Hemelvaart, en dus bij het afscheid van Jezus. “Een wolk onttrok Hem aan hun ogen”, staat er in het Bijbelboek Handelingen. En de zondag meteen na Hemelvaartsdag wordt wel Wezenzondag genoemd, omdat de volgelingen van Jezus nu zonder Hem, als een soort wezen, verder moesten. Toch had Jezus eerder gezegd: “Ik laat jullie niet als wezen achter, Ik kom bij jullie terug” (Johannes 14:18). Een toezegging die je misschien ook terug zou kunnen zien in het lied van Marco Borsato: “Ik ga wel weg, maar verlaat je niet”. Wat voor geheimtaal is dat: wel weggaan, maar je niet verlaten; je niet als wees achterlaten?

Maria Magdalena had een onthutsende ervaring, die hier verband mee houdt. In de vroege Paasmorgen ontmoette ze Jezus bij zijn open graf. “Houd Me niet vast”, zei Jezus, “Ik ben nog niet opgestegen naar de Vader” (Johannes 20:17). “Houd Me niet vast.” Vasthouden wil zeggen: ruimte beperken, vrijheid beperken, aan banden leggen. Dat werkt niet. Niet tussen mensen, niet tussen God/Jezus en mensen. Omdat de ander anders is dan jij en er geen respect is als jij die ander vast blijft binden aan jouw voorwaarden.

In het vervolg van het lied van Marco Borsato kom ik dat ook tegen:

Ik wil dat je me los laat
En dat je morgen weer verder gaat
Maar als je eenzaam of bang bent
Zal ik er zijn…

Loslaten en morgen verder gaan. En nee, je hoeft je dan niet verweesd of verlaten te voelen, want dat heeft alles te maken met de kunst van dat loslaten, van niet krampachtig vast willen houden.

Hoe dan?

Een verliefd meisje vroeg aan haar moeder hoe ze haar geliefde bij zich kon houden. Haar moeder bukte naar de grond en nam haar beide handen vol zand. Haar ene hand balde ze tot een vuist en kneep zo hard dat het zand tussen haar vingers wegglipte. Haar andere hand hield ze geopend en al het zand bleef in de kom van haar hand liggen. “Houd Me niet vast”, zei Jezus. Anders raak je verweesd, verlaten, dan knijp je zo hard dat je niets over houdt. Maar als je Hem loslaat, blijft Hij, vindt Hij toegang tot jouw ontvankelijkheid en leer je Hem anders kennen. Als de Jezus van na de Hemelvaart, die ingaat op jouw en mijn leven, die reageert op jouw opengehouden hand naar de hemel.

Het is een hele levenskunst om dit loslaten te leren in je relaties die je aangaat met geliefden rondom je. Een levenskunst die veel goeds oplevert, zoals ook dat lied verwoordt: “maar als je eenzaam of bang bent, zal ik er zijn”. Levenskunst is het zo ook in je relatie met de hemel, met God, met Jezus. Want juist dan blijft er verbondenheid.

Hoe dan?

“Als Ik niet ga”, zegt Jezus, “zal de pleitbezorger niet bij jullie komen” (Johannes 16:7). Met pleitbezorger bedoelt Hij de Heilige Geest. De Geest van de waarheid, zo spreekt Jezus erover, die je de weg zal wijzen. De Geest van Christus zelf, die relatie met je zoekt. Jezus moet gaan. Je moet Hem loslaten, want zo, door zijn Geest, houdt Hij en houdt de hemel verbinding met ons.

Pinksteren is het feest van die Geest. Op zondag 9 juni 2019 vieren we dat feest. Feest van verbondenheid. Met elkaar en in Christus verbonden.

In de grondtalen van de bijbel betekent het woord Geest letterlijk wind of adem. Net zoals de wind kun je de Geest niet zien, maar wel het effect ervan zien. Zoals bomen bewegen in de wind, brengt ook de Geest je in beweging, brengt de Geest dynamiek. Als ik kijk naar het vervolg van het lied van Marco Borsato krijgt het, in dit verband, haast religieuze trekken:

Kom als de wind die je voelt en de regen
Volg wat je doet als het licht van de maan
Zoek me in alles dan kom je me tegen
Fluister mijn naam,
en ik kom eraan

Zie, wat onzichtbaar is
Wat je gelooft is waar
Open je ogen maar
En dan zal ik bij je zijn
Alles wat jij moet doen
Is mij op m’n woord geloven

ds. Gert Oostermann

Foto: Cenz; licentie: CC BY-NC-SA 2.0 (onbewerkt)

Laat een bericht achter

*