Novemberexpositie 2019 ‘Loslaten’

Novemberexpositie PGH: Doe mee!

Al 2 jaar heeft de groep Kunst in de Kerk van de PGH een gemeente-expositie georganiseerd in de 3 kerken. Dat was steeds rond Pinksteren. Dit jaar willen we de gemeente-expositie organiseren in november 2019, tussen Allerzielen en de Voleindingszondag. Het passende thema voor deze periode is: LOSLATEN
Wil je ook exposeren? Lees dan goed alle onderstaande informatie door. Het is een beetje anders dan andere jaren.

Thema
Met het thema “Loslaten” kun je veel kanten op. Aan jou om je eigen gedachten hierbij op het doek te zetten, te fotograferen, te beeldhouwen etc. Ds. Geertje de Vries en Lida Koetsveld hebben hieronder al enkele gedachten op een rijtje gezet.  

Loslaten is het tegenovergestelde van vasthouden. We hebben beiden nodig in ons bestaan. Vasthouden is essentieel voor wat klein, kwetsbaar, wankel is: denk aan een klein kind op een plek die onveilig voor hem is omdat hij het gevaar nog niet kan overzien, of een kwetsbare oudere die aarzelt om de volgende stap of trede te moeten nemen. Maar om zelfstandig en zelfverzekerd te kunnen worden, is loslaten essentieel: een kindje leert pas echt staan, lopen, fietsen zonder steun. Te lang vasthouden kan remmend werken op de voortgang en de ontwikkeling. En dat beeld geldt voor veel momenten in ons leven.

Ook de natuur vraagt om loslaten. De boom in de herfst moet zijn bladeren verliezen om de koude winter te overleven. Het leven dat ons gegeven wordt kent ook het moment van loslaten, dat onvermijdelijk het gevolg is van ons bestaan. We zijn geschapen om samen te leven in verbondenheid maar de natuur roept als de tijd daar is dat we los moeten laten. Loslaten kan dan een onherroepelijk afscheid voor altijd betekenen. Los van tijd en natuur verdwijnen we in de eeuwige cirkel van het leven.
Loslaten kent zo vele kanten: bevrijding en pijn, kansen en stoppen, voortgaan en nakijken, lachen en huilen.

Misschien is er ook iets tussen loslaten en vasthouden. Losjes laten, misschien. Zoals een ei in je hand. Als je te hard knijpt gaat het stuk, en als je loslaat valt het stuk. Losjes laten is contact houden en toch vrij laten.
Misschien kun je ook de relatie tussen God en mens zo opvatten.
Vanuit het scheppingsverhaal kun je de mens zien als een maaksel van Gods handen, die de geest van vrijheid ingeblazen krijgt om werkelijk tot een levende ziel te worden.
God blijft steeds zich openbaren als een God die contact zoekt, maar tegelijk gaat de mens zijn/haar eigen weg door de wereld, in vrijheid, in volwassenheid.

De ervaring van loslaten dringt zich vooral aan ons op, rondom sterven en dood. Er is een laatste grens, voorbij daaraan kunnen wij onze dierbaren niet meer volgen.
We geven ze over in Gods hand, in het vertrouwen dat hij vasthoudt waar wij moeten loslaten.
Binnen de christelijke traditie is er een duidelijke scheiding tussen leven en dood. Contact met de wereld van de gestorvenen, voorouderverering, spiritisme, boodschappen en verschijningen uit het hiernamaals, binnen de christelijke wereld worden dergelijke zaken afgewezen. Het evangelie lijkt de aandacht vooral te richten op het hier en nu, daar moet het leven geleefd worden, de weg met God door de wereld worden gezocht, niet bij de doden is Hij te vinden maar bij de levenden.

Toch is de pastorale werkelijkheid soms minder strikt. Soms ervaren mensen hun gestorven dierbaren toch verrassend dichtbij. Vaak is het met grote schroom dat ervaringen hierover worden gedeeld. Soms wordt het gezien als gestagneerde rouw: iemand kan de gestorvene niet loslaten. Soms is het ook een bron van troost.
Er is altijd een precaire balans, tussen recht doen aan wat was en verdergaan met wat is. Loslaten is dan wellicht niet het goede woord.

Het onderstaande gedicht van Dietrich Bonhoeffer drukt daar iets van uit. Achterlaten en niet kunnen vergeten, meedragen en losmaken, het is geen of/of, maar én/én.

Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is dichtdoen
en verpakken
in goede gedachten der herinnering
is verwijlen bij een brok leven
en stilstaan op de pieken van pijn en vreugde

Afscheid nemen
is met dankbare handen weemoedig meedragen
al wat waard is niet te vergeten……
Is moeizaam de draden losmaken
en uit het spinrag der belevenissen loskomen
en achterlaten
en niet kunnen vergeten.

Dietrich Bonhoeffer

Praktische informatie
Als je lid bent van een van de 3 wijkgemeentes van de PGH, of je erbij betrokken voelt, kun je als kunstenaar (amateur of professional, van welke leeftijd dan ook) deelnemen aan de expositie. Elke beeldende discipline is welkom!
We bekijken hoeveel inzendingen er zijn en bepalen dan de locatie of locaties.

Inleveren werk:
1. Je mailt uiterlijk maandag 30 september 2019 een goede foto van je werk naar de contactpersoon van jouw kerk (zie onder), samen met de volgende informatie:
Titel, materiaal, formaat en een kleine toelichting. Ben je jonger dan 18 jaar, dan graag ook je leeftijd vermelden.
2. Je levert je werk in op maandagavond 30 september tussen 19.00 en 20.00 uur. De deelnemers van de Goede Herderkerk in de Goede Herderkerk. De deelnemers van de Kruiskerk en van de Oosterlichtkerk in de Oosterlichtkerk.

Expositiedata:
De opening van de expositie is op zaterdagmiddag 2 november in de Oosterlichtkerk. De tijd wordt later bekendgemaakt. De expositie loopt t/m zondag 24 november, dit is de Voleindingszondag.

Contactpersonen (hier mail je je werk naartoe):
Goede Herderkerk: Dittie Rebel: dittierebel@planet.nl

Kruiskerk en Oosterlichtkerk: Grady van den Bosch: gradyvandenbosch@kpnmail.nl